روش های شیرین کردن آب: عرضه آب شیرین روز به روز کمتر می شود. با این حال، دریاها و اقیانوس ها یکی دیگر از منابع آب هستند. البته بدون پردازش نمی توان از آن استفاده کرد. نکته تنها محتوای ناخالصی ها نیست، بلکه غلظت نمک نیز افزایش یافته است. برای مصرف آب نمک ابتدا باید آن را نمک زدایی کرد. تکنولوژی ها و تجهیزات مختلفی برای این کار وجود دارد.
روش های شیرین کردن آب | تصفیه فاضلاب صنعتی | آریاعمران
- آب شیرین کن برای چه مواردی استفاده می شود؟
چنین وسایلی برای نمک زدایی آب ضروری هستند. در زمینه های مختلف استفاده می شود.
یعنی در آن جاهایی که آب شیرین کم است، اما کمبود نمک وجود ندارد.
این می تواند مسکن و خدمات عمومی، شرکت های صنعتی، کشتیرانی، نیروگاه ها باشد.
دستگاه های نمک زدایی وظایف مهمی را انجام می دهند و به دست آوردن آب مناسب برای استفاده را ممکن می سازند.
هر فعالیتی مقررات خاص خود را در مورد ترکیب آب دارد. علاوه بر عملکرد اصلی آن – به دست آوردن آب شیرین، گیاهان نمک زدایی به شما امکان می دهند آب را از آلودگی تصفیه کنید.
آب نمک، درست مانند آب شیرین، در معرض مقادیر بالایی از عناصر کمیاب است. و این همیشه قابل قبول نیست. دستگاه های آب شیرین کن مدرن عملکردهای زیادی را انجام می دهند. آنها دائماً در حال ارتقا هستند.
این برای بهبود توانایی های فنی آنها و افزایش عمر مفید آنها ضروری است. در عین حال، کاهش نیازها و هزینه های منابع مطلوب است. هیچ نصب جهانی برای نمک زدایی وجود ندارد.
هر سیستم دارای الزامات خاصی برای روش کار، مشخصات آب، شرایط عملیاتی است. بنابراین برای هر مورد جداگانه انتخاب می شود. در صورت عدم رعایت شرایط، کیفیت نمک زدایی کاهش می یابد.
روش های شیرین کردن آب
راه های زیادی برای نمک زدایی وجود ندارد. و همه آنها بر روی تصفیه آب از غلظت بالایی از عناصر نمک متمرکز هستند.
برای هر مورد خاص، درست مانند تجهیزات، نوع نمکزدایی مخصوص به خود انتخاب میشود.
اگر چندین روش تمیز کردن، ماژول های نمک زدایی و فیلتراسیون را ترکیب کنید، می توانید کیفیت آب را بهبود بخشید یا ترکیب را تنظیم کنید.
هر روشی معایب و مزایای خاص خود را دارد. تاسیسات مدرن در اصل برای نظافت پیچیده طراحی شده اند.
نه تنها باعث کاهش یا حذف کامل نمک می شود، بلکه آب را نیز نرم یا ضد عفونی می کند.
روش شیمیایی
راه اول شیمیایی است. این بر اساس افزودن معرف های ویژه به آب نمک است. هنگامی که مواد وارد آب می شوند، یک واکنش شیمیایی آغاز می شود.
یک رسوب تشکیل می شود. معرف ها با استفاده از دستگاه دوز مخصوص عرضه می شوند.
این امکان را به شما می دهد تا مقدار ماده شیمیایی اضافه شده را کنترل کنید. سپس رسوب توسط فیلترهای مخصوص حذف می شود.
محاسبه میزان افزودن معرف مورد نیاز بسیار مهم است. اگر از آن فراتر رود، خواص آب به طور قابل توجهی بدتر می شود.
اگر پایین بیاید، آنگاه آب به حالت آب شیرین نمک زدایی نمی شود.
علاوه بر این، این روش به شما امکان می دهد فقط آب صنعتی را نمک زدایی کنید، زیرا ایمن ترین نیست.
برای به دست آوردن درجه بالاتر نمک زدایی، توصیه می شود از فناوری دیگری استفاده کنید یا یک ماژول فیلتر اضافی برای تصفیه پس از آن نصب کنید.
از معایب روش، می توان تهاجمی آشکار مواد شیمیایی، افزایش مصرف معرف ها و زمان واکنش طولانی را مشخص کرد.
به علاوه، تنها یک فناوری وجود دارد – این امکان را به شما می دهد تا حجم زیادی از آب را در یک زمان نمک زدایی کنید.
تا به امروز، این روش کاملاً مرتبط نیست و کمتر و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. آب غیر معدنی نیز الزامات خاصی دارد.
و روش شیمیایی همیشه استانداردها را برآورده نمی کند. برای رساندن ترکیب آب به مقررات مقرر، نصب فیلترها الزامی است.
این بدان معنی است که هزینه های جدیدی وجود خواهد داشت، زیرا نصب نیاز به مدرن سازی دارد.
تا به امروز، این روش کاملاً مرتبط نیست و کمتر و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. آب غیر معدنی نیز الزامات خاصی دارد.
روش تقطیر
روش بعدی تقطیر است. با این روش دستگاه تقطیر نصب می شود. وظیفه نمک زدایی آن تقطیر آب است و بخار در این فرآیند متراکم می شود.
در این صورت می توانید مقدار نسبتاً زیادی آب دریافت کنید. با این حال، تولید بخار نیاز به گرما دارد که به معنای مصرف انرژی زیاد است.
علاوه بر این، نمک ها یک پوشش روی عناصر گرمایشی ایجاد می کنند. این فناوری کاملاً انرژی بر است.
علیرغم اینکه کشتی های مدرن و تولیدات صنعتی می توانند چنین هزینه ای را متقبل شوند، اما همچنان سعی می کنند هزینه ها را به حداقل برسانند.
گاهی اوقات ممکن است این روش اولویت بیشتری داشته باشد، اما همه چیز به مورد خاص بستگی دارد.
