You are currently viewing موارد بررسی در اُسمزمعکوس

موارد بررسی در اُسمزمعکوس

کل مواد جامد محلول (TDS)

TDS در آب شیرین کن:  اندازه گیری مقدار کل غلظت آلودگیها، بصورت وزنی است. این امر برای سامانه های اُسمزمعکوس میدانی مهم است زیرا اغلب ، برای ارزیابی کارایی سامانه ، استفاده میشود.

سازندگان غشا به زدودن نمک حل شده، مشخصات دفع المانی که سدیم کلرید حل شده را به کار میبرند، سرعت میبخشد؛ هرچند، خیلی از سامانه های عملیاتی اُسمزمعکوس با منابع آب شامل محدوده ی وسیع تر نمکها حل شده نسبت به سدیم کلرید سروکار دارند.

هنگامی که پیامدهای کارایی، دقیقا ارزیابی میشود، آنها روی کارایی بر اساس مقدار TDS که باصاف نمودن و سپس تبخیر تمامی باشد؛ اصرار می ورزند.

وزن باقیمانده ، سپس مقدار TDS را روی حجم نمونه ی آب اصلی بکار میبرند.

با استفاده از این روش، سازندگان غشا، از پیامدهای گازهای حل شده، با استفاده از دفع ضعیف المان های غشایی اُسمزمعکوس ، اجتناب می ورزند. این گازها نتایج آنالیز و قرائتهای رسانایی را صورت نامتوازن نشان میدهد.

قلیائیات

TDS در آب شیرین کن:

قلیائیات شامل آنیون هایی است که یون هیدروژن را از محلول حذف می کنند و شامل بی کربنات، کربنات و هیدروکسیل است.

این ها یون هیدروژن را حذف میکنند. بنابراین نسبت بین یون های هیدروژن و هیدروکسیل جابه جا می شود.

این عمل باعث بالا رفتن PH آب میگردد.

اکثراً و نه در همه ی موارد، قلیائیات در آبهای طبیعی به شکل (فرم) قلیائیات بی کربنات است. قلیائیات بی کربنات (HCO₃) که توسط مواد شیمیایی که در تیتراسیون بکار می رود به دست می آید؛ بنام قلیائیات متیل اورانژ نیز شناخته می شود.

در PH کمتر ۸٫۳ قلیائیات بی کربنات در حال تعادل با غلظت CO₂ به صورت حل شده خواهد بود.

 

 

قلیائیات  در اکثر آبها

بعنوان بافر PH طبیعی عمل میکند. تبادلات طبیعی بین شکلهای مختلف قلیائیات و CO₂ رخ میدهد تا از تغییر در PH که در اثر آلودگی ایجاد میشود جلوگیری گردد. آب میتواند CO₂ اتمسفر را در خود حل کند و H₂CO₃ تشکیل می شود.

آب اسیدی تمایل دارد که کلسیم کربنات زمین را در هنگام عبور آب از زمین در خود حل کند این انحلال تا زمانی که PH آب افزایش یابد، رخ میدهد و بیشتر از این نسبت به کلسیم کربنات تهاجمی عمل نمیکند.

اگر آب، نسبت به بی کربنات ، فوق اشباع شود و آب؛ هنوز اسیدی باشد، بی کربنات اضافی به CO₂ تبدیل خواهد شد.

چنانچه آب از CO₂ فوق اشباع شود، CO₂ اضافی به صورت گاز به اتمسفر وارد میگردد.

اگر آب از بی کربنات، فوق اشباع شود و بازی شود، آنیون بی کربنات اضافی به آنیون کربنات تبدیل می شود.

اگر به دلیلی آب از یون های کربنات در PH خیلی بازی فوق اشباع گردد، کربنات اضافی از محلول خارج می شودو قلیائیات باقیمانده، به شکل هیدروکسیل وجود خواهد داشت.

به این دلیل توانایی آب برای انخاب قلیائیات بیشتر منابع آبی تقریباً کلسیم کربنات اشباع هستند.

اگر آب در سامانه اُسمزمعکوس تغلیظ شود به احتمال زیاد کلسیم کربنات رسوب می کند.

این پدیده، قبل از اینکه نمک های دیگر تشکیل شوند، به سرعت رخ می دهد.

برای جلوگیری و کنترل ته نشینی کلسیم کربنات در بیشتر سامانه های اُسمزمعکوس نیاز به تجهیرات است.

 

سولفات ها؛TDS در آب شیرین کن

امکان ارتباط، ممکن است از غلظتهای بالای آنیون ها، سولفات ، کلرید، فلوئورید یا نیترات، چنانچه در آب موجود باشد، حاصل میگردد.

حلالیت سولفات هادر آب بسته به غلظت کاتیون های دو ظرفیتی دیگر موجود در آب؛ محدود است.

این کاتیون ها عبارت است از کلسیم و منیزیوم؛ همچنین باریم و استرانسیم خواهند بود.

غلظت سولفات ها معمولاً در آب خام نسبتاً بالاست . همچنین برای کنترل PH به صورت سولفوریک اسید به آب اضافی می شوند.

برای جلوگیری از تشکیل رسوب سولفات در سامانه ی اُسمزمعکوس، معمولاً میزان کاتیون های دو ظرفیتی در آب را یا کاهش می دهند و یا کنترل میکنند.

 

کلریدها؛ TDS در آب شیرین کن

از نقطه نظر تشکیل رسوب، کلریدها خطر کمی برای سامانه ی اُسمزمعکوس دارند. تقریباً تمام نمکهای کلرید در آب حل میشوند.

غلظت بالای کلرید در سامانه ی اُسمزمعکوس سبب خوردگی فولاد ضد زنگ ۳۰۴  میگردد.

چنانچه غلظت کلرید در اُسمزمعکوس به چند هزار ppm برسد،

برای جلوگیری از خوردگی در لوله های با فشار بالا، به فولاد ضد زنگ ۳۱۶ نیاز خواهد بود.

شرکت آریا عمران شریف, TDS در آب شیرین کن

 

فلوئورید

غلظت فلوئورید معمولاً در منابع آب کم است. چنانچه بطور اتفاقی غلظت فلوئورید قابل توجه باشد، کلسیم فلوئورید به سختی در آب حل میشود.

 

نیترات ها

بطور عادی حلالیت نیترات ها نگرانی ندارد. وجود نیترات ها در آب ، در مورد توانایی حذف نیترات، توسط سامانه ی تصفیه؛ موجب نگرانی است.

هنگام نوشیدن آّبهای حاوی نیترات توسط پستانداران ( همچنین انسانها) ، تولید نیتریت میگردد. نیتریت ها در هنگام اکسیژن گیری خون در بدن انسان ، مزاحمت ایجاد میکنند. این پدیده، مشکلاتی را در بچه ها، جنین و دیگر پستانداران ایجاد نیمند. به همین دلیل، بهتر است که غلظت نیترات در آب آشامیدنی کمتر از ۴۰ میلی گرم در لیتر باشد.

نیترات ها مشخصا بازی ضعیفی دارند. این امر بدان معناست که آنها به خوبی توسط اُسمز معکوس زدوده نمیشوند و کمی بصورت رزینهای تبادل آنیونی حفظ میشوند. بسته به غشا در بازیابی سامانه، زدودن نیترات ها توسط اُسمزمعکوس در محدوده ی ۵۰% تا ۹۰% است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید